وطن

در وطن جاريست اب ذلت و بيچاره گي
خاك كردن نام خود را،ملت و آواره گي
باج بانان حيف كردند هست و بود
چون كه دستار و قلم در دست بود
با فروش اين وطن طمع شان حلقه شده
خدايا،نور و ايمانش كجا بسته شده
با فريب و حرف بيجا اين وطن حيران كرد
هست و بود اين يتيمان وطن، ويران كرد
از كجا گويم فغان و ناله و بيچاره گي
يا ز روي مرگ ملت،افسرده و ديوانه گي
كاش اين وطن در حالت خود آزاد گشت
يا ز مهر و الفت اين مردمم آباد گشت
خالقم اين زمين خاك را تو خودت زيبا كن
اين غلامان وطن را حق خودت بيجا كن